Naarmate we ouder worden, hopen er steeds meer senescente cellen in ons lichaam op. Deze cellen delen zich niet meer en ondersteunen de weefsels waarin ze zitten niet langer. In plaats daarvan zenden ze schadelijke stoffen uit, die omliggende cellen ook kunnen aanzetten tot veroudering. Dit proces draagt bij aan weefselverslechtering, chronische ontstekingen en een verhoogd risico op ziektes zoals kanker.
Onderzoekers hebben nu ontdekt dat er verschillen zijn in de soorten schadelijke stoffen die senescente cellen afgeven. Er zijn bijvoorbeeld cellen die verouderd raken door een tumoronderdrukkend gen, p16 genaamd, en cellen die verouderen door een kankergeneffect. Deze twee typen cellen geven andere stoffen af die elk op een eigen manier omliggende weefsels beïnvloeden.
Belangrijk is dat p16-cellen vooral kleine blaasjes afgeven, zogenaamde extracellulaire vesikels, die omliggende cellen ook kunnen doen verouderen zonder veel ontsteking te veroorzaken. Cellen die verouderen door een kankergeneffect scheiden juist meer ontstekingsbevorderende stoffen uit. Zo blijkt dat veroudering via verschillende routes ook een andere impact heeft op het lichaam.
Deze nieuwe bevindingen helpen beter te begrijpen hoe verouderende cellen ons lichaam schade toebrengen en kunnen leiden tot verbeterde methoden om deze schadelijke effecten tegen te gaan. Dit is belangrijk voor het bevorderen van gezond ouder worden en het voorkomen van ouderdomsziekten.
Bron: Josh Conway
