Onderzoek toont aan dat het stoppen van de productie van het groeihormoonreceptor bij muizen rond hun midden leeftijd hun levensduur verlengt. Dit hormoon speelt een belangrijke rol bij de stofwisseling en het verouderingsproces. Bij muizen die dit receptorproces stopzetten, leefden vooral de vrouwtjes aanzienlijk langer dan hun ongewijzigde soortgenoten. Ook hadden deze muizen minder last van ouderdomsklachten zoals artritis.
Het groeihormoon beïnvloedt de afbraak en opslag van vetten, evenals de werking van insuline, een hormoon dat suiker helpt reguleren. Verminderde activiteit van groeihormoon en het bijbehorende IGF-1 hormoon worden al langer in verband gebracht met een langzamer verouderingsproces. Mensen die van nature minder gevoelig zijn voor groeihormoon blijken meer weerstand te bieden aan uiteenlopende ouderdomsziekten.
In dit onderzoek startte de onderbreking van het groeihormoonreceptor in de volwassen leeftijd van de muizen, wat beter aansluit bij mogelijke behandelingen voor mensen. Ondanks een toename in vetmassa en afname van spiermassa functioneerden de muizen normaal en was er zelfs sprake van een betere insulinegevoeligheid bij de mannetjes. Ook was de kwaliteit van het bot bij mannelijke dieren beter behouden.
De resultaten suggereren dat het remmen van groeihormoonsignalen na het bereiken van de volwassen leeftijd een veelbelovende richting kan zijn om gezond ouder worden te bevorderen. Verdere onderzoeken moeten uitwijzen of soortgelijke methoden ook bij mensen na middeel’van leven positieve effecten kunnen hebben.
Dit onderzoek is belangrijk, omdat het inzicht geeft in hoe het remmen van bepaalde hormonen de levensduur en gezondheid kan verlengen.
Bron: Josh Conway